13 filmów „ŚWIAT”:
Obywatel Kane (Citizen Kane, reż. Orson Welles, 1941)
Bulwar Zachodzącego Słońca (Sunset Boulevard, reż. Billy Wilder, 1950)
Śmierć rowerzysty (Muerte de un ciclista, reż. Juan Antonio Bardem, 1955)
Absolwent (The Graduate, reż. Mike Nichols, 1967)
Tragedia Makbeta (The Tragedy of Macbeth, reż. Joel Coen, 2021)
Kto puka do moich drzwi (I Call First, reż. Martin Scorsese, 1967)
Wszystko gra (Match Point, reż. Woody Allen, 2005)
Pogorzelisko (Incendies, reż. Denis Villeneuve, 2010)
Rozstanie (Jodaeiye Nader az Simin, reż. Asghar Farhadi, 2011)
Cena strachu (Le salaire de la peur, reż. Henri-Georges Clouzot, 1953)
Mildred Pierce (Mildred Pierce, reż. Michael Curtiz, 1945)
Chinatown (Chinatown, reż. Roman Polański, 1974)
Walkabout (Walkabout, reż. Nicolas Roeg, 1971)
Komentarz:
Wierzę w kino, które pozostawia w głowach widzów obrazy, a w ich ciałach reakcję emocjonalną, którą często trudno nazwać. Takie kino trwa, choć zmieniają się czasy, mody, systemy polityczne i preferencje odbiorców.
13 filmów „POLSKA”:
Popiół i diament (reż. Andrzej Wajda, 1958)
Pętla (reż. Wojciech Jerzy Has, 1957)
Cześć Tereska (reż. Robert Gliński, 2001)
Sanatorium pod klepsydrą (reż. Wojciech Jerzy Has, 1973)
Barwy ochronne (reż. Krzysztof Zanussi, 1976)
Ziemia obiecana (reż. Andrzej Wajda, 1974)
Dług (reż. Krzysztof Krauze, 1999)
Krótki film o zabijaniu (reż. Krzysztof Kieślowski, 1987)
Wesele (reż. Wojciech Smarzowski, 2004)
Baza ludzi umarłych (reż. Czesław Petelski, 1958)
Seksmisja (reż. Juliusz Machulski, 1983)
Zawrócony (reż. Kazimierz Kutz, 1994)
Dzień świra (reż. Marek Koterski, 2002)
Komentarz:
Kino polskie jest polskie, jeśli potrafi uchwycić kondycję polskiego społeczeństwa, jego tęsknoty, marzenia i lęki…