Przejdź do treści

Izumi Yoshida

13 filmów „ŚWIAT”:

Księżniczka Mononoke (Mononoke-hime, reż. Hayao Miyazaki, 1997)

Millennium Actress (Sennen Joyū, reż. Satoshi Kon, 2001)

Rashomon (Rashômon, reż. Akira Kurosawa, 1950)

Amadeusz (Amadeus, reż. Miloš Forman, 1984)

Kabaret (Cabaret, reż. Bob Fosse, 1972)

Chicago (Chicago, reż. Rob Marshall, 2002)

Okno na podwórze (Rear Window, reż. Alfred Hitchcock, 1954)

Across the Universe (Across the Universe, reż. Julie Taymor, 2007)

Mój sąsiad Totoro (Tonari no Totoro, reż. Hayao Miyazaki, 1988)

Dźwięki muzyki (The Sound of Music, reż. Robert Wise, 1965)

My Fair Lady (My Fair Lady, reż. George Cukor, 1964)

Deszczowa piosenka (Singin’ in the Rain, reż. Stanley Donen, Gene Kelly, 1952)

Żądło (The Sting, reż. George Roy Hill, 1973)

Komentarz:

Najlepszych filmów jest tyle, ile gwiazd na niebie. Niektóre poruszają do głębi, mają moc zmienienia całego życia jedną sceną. Inne podejmują niezwykle ważne tematy – nie zawsze są przyjemne, lecz bez wątpienia oddziałują na całe społeczeństwo. Kryterium, które obrałam, to filmy, do których często wracam. Znam je na pamięć – każdą scenę, dialog, muzykę, a nawet gesty wykonywane przez bohaterów. To filmy, po których życie znów nabiera sensu – czasem przynoszą ukojenie, a czasem stają się bodźcem do działania.

13 filmów „POLSKA”:

Przypadek (reż. Krzysztof Kieślowski, 1981)

Dzień świra (reż. Marek Koterski, 2002)

Eroica (reż. Andrzej Munk, 1957)

Tango (reż. Zbigniew Rybczyński, 1980)

Katedra (reż. Tomasz Bagiński, 2002)

Piotruś i Wilk (reż. Suzie Templeton, 2006)

Carmen suita (reż. Aleksandra Korejwo, 1994)

Miś (reż. Stanisław Bareja, 1980)

Zezowate szczęście (reż. Andrzej Munk, 1960)

Rejs (reż. Marek Piwowski, 1970)

Millhaven (reż. Bartosz Kulas, 2010)

Brak (reż. Paweł Prewencki, 2023)

Kiler (reż. Juliusz Machulski, 1997)

Komentarz:

Filmy, które wybrałam, należą do dwóch kategorii. Pierwsza obejmuje te, które w największym stopniu wpłynęły na moją świadomość artystyczną – zwłaszcza animacje. Druga to filmy, które wspominam szczególnie ciepło, ponieważ oglądaliśmy je wspólnie w rodzinnym gronie.

Skip to content