13 filmów „ŚWIAT”:
- Męczeństwo Joanny d’Arc (La passion de Jeanne d’Arc, reż. Carl Theodor Dreyer, 1928)
- Koło udręki (La Roue, reż. Abel Gance, 1923)
- Genialny klan (The Royal Tenenbaums, reż. Wes Anderson, 2001)
- Harakiri (Seppuku, reż. Masaki Kobayashi, 1962)
- Grek Zorba (Alexis Zorbas, reż. Mihalis Kakogiannis, 1964)
- Obcy – 8. pasażer Nostromo (Alien, reż. Ridley Scott, 1979)
- Nosferatu wampir (Nosferatu: Phantom der Nacht, reż. Werner Herzog, 1979)
- Cinema Paradiso (Nuovo cinema Paradiso, reż. Giuseppe Tornatore, 1988)
- Idź i patrz (Idi i smotri, reż. Elem Klimow, 1985)
- Łowca androidów (Blade Runner, reż. Ridley Scott, 1982)
- Czarny kot, biały kot (Crna mačka, beli mačor, reż. Emir Kusturica, 1998)
- Ryzykant (Sydney, reż. Paul Thomas Anderson, 1996)
- Klaus (Klaus, reż. Sergio Pablos, 2019)
13 filmów „POLSKA”:
- Pociąg (reż. Jerzy Kawalerowicz, 1959)
- Nóż w wodzie (reż. Roman Polański, 1961)
- Pętla (reż. Wojciech Jerzy Has, 1957)
- Jak być kochaną (reż. Wojciech Jerzy Has, 1962)
- Prawo i pięść (reż. Jerzy Hoffman, Edward Skórzewski, 1964)
- Żywot Mateusza (reż. Witold Leszczyński, 1967)
- Słońce wschodzi raz na dzień (reż. Henryk Kluba, 1967)
- Wszyscy jesteśmy Chrystusami (reż. Marek Koterski, 2006)
- Wrooklyn Zoo (reż. Krzysztof Skonieczny, 2024)
- Wojaczek (reż. Lech Majewski, 1999)
- Siekierezada (reż. Witold Leszczyński, 1985)
- Popiół i diament (reż. Andrzej Wajda, 1958)
- Boże Ciało (reż. Jan Komasa, 2019)
KOMENTARZ:
Pierwszy seans Słońce wschodzi raz na dzień doświadczyłem w łódzkim kinie NCKF. W sali oprócz mnie były dwie osoby. Mimo to, ten film pozostaje jednym z najlepszych i najbardziej niedocenianych polskich filmów.