13 filmów „ŚWIAT”:
- Lśnienie (The Shining, reż. Stanley Kubrick, 1980)
- Ich noce (It Happened Once Night, reż, Frank Capra, 1934)
- Siedmiu samurajów (Shichinin no samurai, reż. Akira Kurosawa, 1954)
- Nosferatu – symfonia grozy (Nosferatu, eine Symphonie des Grauens, reż. Friedrich Wilhelm Murnau, 1922)
- Człowiek z blizną (Scarface, reż. Brian De Palma, 1983)
- Metropolis (Metropolis, reż. Fritz Lang, 1927)
- La Strada (La Strada, reż. Federico Fellini, 1954)
- Hiroszima, moja miłość (Hiroshima, mon amour, reż. Alain Resnais, 1959)
- Pali się, moja panno (Hoří, má panenko!, reż. Miloš Forman, 1967)
- Przekręt (Snatch, reż. Guy Richie, 2000)
- Obcy – 8. pasażer Nostromo (Alien, reż. Ridley Scott, 1979)
- Łowca androidów (Blade Runner, reż. Ridley Scott, 1982)
- Bullit (Bullit, reż. Peter Yates, 1968)
Komentarz:
Filmy, zależnie od czasu i kultury, przybierają różną postać. Najważniejsze w wymienionych przeze mnie filmach jest to, w jaki sposób rezonują z widzem – podczas oraz, co najważniejsze, po seansie – zostawiając ślad w pamięci odbiorcy.
13 filmów „POLSKA”:
- Psy (reż. Władysław Pasikowski, 1992)
- Dom zły (reż. Wojciech Smarzowski, 2009)
- Hydrozagadka (reż. Andrzej Kondratiuk, 1970)
- Krótki film o zabijaniu (reż. Krzysztof Kieślowski, 1987)
- Fuks (reż. Maciej Dutkiewicz, 1999)
- Pociąg (reż. Jerzy Kawalerowicz, 1959)
- Pętla (reż. Wojciech Jerzy Has, 1957)
- Znachor (reż. Jerzy Hoffman, 1981)
- Seksmisja (reż. Juliusz Machulski, 1983)
- Vabank (reż. Juliusz Machulski, 1981)
- Sami swoi (reż. Sylwester Chęciński, 1967)
- Czas surferów (reż. Jacek Gąsiorowski, 2005)
- Mocny człowiek (reż. Henryk Szaro, 1929)
Komentarz:
W polskim filmie przeważają dwa czynniki: satyra i komentarz społeczny. Filmy te dobrze obrazują pewną drogę obraną przez polską kinematografię na przestrzeni lat.