19 listopada o godzinie 15:00, w 80. rocznicę śmierci Brunona Schulza, zapraszamy na seans Sanatorium pod Klepsydrą w reżyserii Wojciecha Jerzego Hasa.
Przed pokazem z odnowionej cyfrowo kopii filmoznawca Paweł Hapka przybliży kulisy wielkiego przedsięwzięcia, jakim okazała się adaptacja enigmatycznej prozy.
Reżyser, marzący o realizacji projektu od początku kariery zawodowej, zdawał sobie sprawę z licznych pułapek, jakie zastawia na adaptatorów niejednoznaczna, wielowymiarowa treść opowiadań składających się na zbiór z 1937 roku. Podchodząc swobodnie do linii fabularnej, mieszając wątki i motywy z różnych opowiadań, Has skupił się na poetyce utworu oraz nadaniu wizualnego kształtu wyimaginowanych światów Schulza. Kluczowy okazał się dobór utalentowanych współpracowników, na czele ze scenografami Jerzym Skarżyńskim i Andrzejem Płockim, dzięki którym fantasmagorie z kart opowiadań Schulza przybrały realny wymiar, oczarowując rozmachem i ekscentryczną urodą. Oddając hołd klasykowi literatury, Has zawarł w filmie uniwersalną refleksję na temat przewodniej roli pamięci w wewnętrznym życiu człowieka.
 
Wydarzenie z cyklu „Samowyzwalacz, czyli edukacja dla dorosłych”.
 
Bilet: 10/15 zł do kupienia w kasie muzeum
edukacja@kinomuzeum.pl
42 674 09 57 wew. 151 lub wew. 172
Film poetycki z 1973 roku ze zdjęciami Witolda Sobocińskiego, luźno oparty na opowiadaniach Bruna Schulza. Produkcja jest refleksją na temat temat przemijania oraz nieuchronności i nieodwracalności śmierci. Józef przyjeżdża do sanatorium doktora Gotarda, gdzie przebywa jego ojciec, zmarły wprawdzie przed laty, lecz tu przeniesiony w inny wymiar czasu i znów żyjący… W surrealistycznej rzeczywistości bohater zaczyna przeżywać powtórnie wydarzenia z przeszłości: dom rodzinny i małe żydowskie miasteczko; ojca, z którym nie mógł nawiązać kontaktu, dziecięce marzenia i pierwszą niespełnioną miłość.

Bruno Shulz to polski prozaik żydowskiego pochodzenia, grafik, malarz, rysownik i krytyk literacki. Dorobek pisarski Schulza jest skromny ilościowo – to dwa tomy opowiadań: „Sklepy cynamonowe” oraz „Sanatorium pod Klepsydrą”, a także kilka utworów, których pisarz nie włączył do pierwodruków wspomnianych zbiorów. Niektóre utwory Schulza zaginęły. Jego twórczość to swoisty opis życia małomiasteczkowych polskich Żydów i autobiografia pisarza utrzymana w poetyce snu. Zaciera się tu granica między rzeczywistością a mitem. Autor podróżuje po krainie dzieciństwa, które widzi jako najważniejszy okres w życiu człowieka. Czas wydaje się zataczać koła, powtarzalność pór roku i dnia ma pierwszeństwo przed linearnym następstwem zdarzeń.