13 filmów „ŚWIAT”:
Piknik pod Wiszącą Skałą (Picnic at Hanging Rock, reż. Peter Weir, 1975)
Rashomon (Rashômon, reż. Akira Kurosawa, 1950)
Czas Apokalipsy (Apocalypse Now, reż. Francis Ford Coppola, 1979)
Amarcord (Amarcord, reż. Federico Fellini, 1973)
Szczególny dzień (Una giornata particolare, reż. Ettore Scola, 1977)
Godziny (The Hours, reż. Stephen Daldry, 2002)
Wiosenna bujność traw (Splendor in the Grass, reż. Elia Kazan, 1961)
Brzdąc (The Kid, reż. Charlie Chaplin, 1921)
Lokator (Le locataire, reż. Roman Polański, 1976)
Andriej Rublow (Андрей Рублёв, reż. Andriej Tarkowski, 1966)
Widmo wolności (Le Fantôme de la liberté, reż. Luis Buñuel, 1974)
Dwunastu gniewnych ludzi (12 Angry Men, reż. Sidney Lumet, 1957)
Casablanca (Casablanca, reż. Michael Curtiz, 1942)
Komentarz:
Lista jest bardzo osobista i miejscami spontaniczna, bo mogłoby na nią trafić wiele innych tytułów z „listy rezerwowej”. Ale zawsze i bezdyskusyjne znalazłby się na niej Piknik pod wiszącą skałą, bo to mój numer jeden na zawsze. Obejrzałam go po raz pierwszy jako nastolatka na pokazie przedpremierowym w Sejmie (była tam sala kinowa dla pracowników i ich rodzin). Ten film po prostu trafił w swój, a raczej mój, czas. Obejrzałam go we właściwej chwili, kiedy mogłam się utożsamić z bohaterkami. Wiosenna bujność traw (seans telewizyjny) to początek licealnej przyjaźni, która trwa do dziś. Obie „zakochałyśmy się” w Warrenie Beattym.
Miłość minęła, przyjaźń przetrwała. Po seansie Godzin w warszawskim kinie Kultura, sama, jak pani Dalloway, poszłam kupić kwiaty. A Casablanca była ukochanym filmem mojego pierwszego męża, Krzysztofa Mętraka, więc to hołd dla jego pamięci. Bardzo żałuję, że na mojej liście nie znalazło się miejsce dla reżyserek, to tylko dowód na to przez jak wiele lat kino tworzyli mężczyźni. Jestem przekonana, że gdyby więcej kobiet robiło kiedyś filmy, historia kina wyglądałaby inaczej. Dobrze, że to się zmienia!
13 filmów „POLSKA”:
Zezowate szczęście (reż. Andrzej Munk, 1960)
Pociąg (reż. Jerzy Kawalerowicz, 1959)
Ziemia obiecana (reż. Andrzej Wajda, 1974)
Matka Królów (reż. Janusz Zaorski, 1982)
Amator (reż. Krzysztof Kieślowski, 1979)
Wojna polsko-ruska (reż. Xawery Żuławski, 2009)
Dług (reż. Krzysztof Krauze, 1999)
Przesłuchanie (reż. Ryszard Bugajski, 1982)
Kobieta samotna (reż. Agnieszka Holland, 1981)
Ucieczka z kina Wolność (reż. Wojciech Marczewski, 1990)
Magnat (reż. Filip Bajon, 1987)
Rejs (reż. Marek Piwowski, 1970)
Barwy ochronne (reż. Krzysztof Zanussi, 1976)
Komentarz:
No cóż, jestem dzieckiem pokolenia Polskiej Szkoły Filmowej i Kina Moralnego Niepokoju, nic na to nie poradzę. Oczywiście mogłabym wypełnić całą listę filmami Andrzeja Wajdy albo Krzysztofa Kieślowskiego, ale byłoby to niesprawiedliwe wobec pozostałych wspaniałych twórców i twórczyń. Przepraszam, bo dla wielu wybitnych filmów nie starczyło miejsca.
Na 140 lat kina zrobię przetasowania 😉