Kornel Nocoń

13 filmów „ŚWIAT”:

Księgi Prospera (Prospero’s Books, reż. Peter Greenaway, 1991)

Mechaniczna Pomarańcza (A Clockwork Orange, reż. Stanley Kubrick, 1971)

Metropolis (Metropolis, reż. Fritz Lang, 1927)

Podziemny krąg (Fight Club, reż. David Fincher, 1999)

Głowa do wycierania (Eraserhead, reż. David Lynch, 1977)

Akira (Akira, reż. Katsuhiro Ôtomo, 1988)

Kieł (Kynodontas, reż. Yórgos Lánthimos, 2009)

Wideodrom (Videodrome, reż. David Cronenberg, 1983)

Psychoza (Psycho, reż. Alfred Hitchcock, 1960)

Wyjście robotników z fabryki (La sortie des usines Lumière, reż. Louis Lumière, Auguste Lumière, 1895)

Jeanne Dielman, Bulwar Handlowy, 1080 Bruksela (Jeanne Dielman, 23 Quai du Commerce, 1080 Bruxelles, reż. Chantal Akerman, 1975)

Truman Show (The Truman Show, reż. Peter Weir, 1998)

Władca Pierścieni: Drużyna Pierścienia (The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring, reż. Peter Jackson, 2001)

Komentarz:

W rankingu przyjąłem zasadę, żeby nie dublować reżyserów. Stawiałem na różnorodność: kino europejskie, animacja, blockbuster itd.

1. Księgi Prospera – Peter Greenaway doprowadził kino do końca, krańca, do maksimum środków filmowych i języka kinematografii.
2. Mechaniczna pomarańcza – Stanley Kubrick poprzez język surrealizmu stworzył ponadczasowy traktat o istocie zła, mrocznej stronie człowieka i zwodniczych próbach poskromienia mroku. Oglądałem w gimnazjum i w dużej mierze temu filmowi zawdzięczam miejsce, w którym jestem teraz, zawodowo oraz hobbystycznie… i z którego jestem zadowolony.
3. Metropolis – ten film powstał prawie 100 lat temu! Mistrzostwo scenografii, efektów specjalnych. Widowisko, które zdefiniowało sposób obrazowania dystopii w filmach, grach, książkach, komiksach… kulturze masowej.
4. Podziemny krąg – niby banał, ale David Fincher do perfekcji posługuje się każdym narzędziem filmowym: montaż, dźwięk, aktorzy, operatorka… Maestria. Celnie kpi z tzw. „samców alfa” i toksycznej męskości; ale też kapitalizmu. Kolejny kamień milowy w mojej edukacji filmowej czasów wczesnych, nastoletnich.
5. Głowa do wycierania – nieopierzony David Lynch, arthouse, w którym pojawia się wszystko, co charakterystyczne dla późniejszej twórczości tego artysty, a przy tym film bardziej europejski niż amerykański. Przedstawia lęki, które czułem i których się ich pozbyłem, oraz kolejne, które przyszły z wiekiem.
6. Akira – szanowałem zawsze, niedawno zobaczyłem w 4K w kinie i zakochałem się do reszty. Klasyczna animacja jest dopieszczona do każdego milimetra. Jest cyberpunk, dystopia, niedopowiedzenie. Za każdym razem odkrywam coś nowego, kolejną warstwę i interpretację.
7. Kieł – absolutny ewenement kina światowego. Yórgos Lánthimos z roku na rok rośnie nam w oczach, a ziarno zostało zasiane właśnie w Kle.
8. Wideodrom – David Cronenberg w apogeum twórczości. Body horror i kasety wideo, rewelacja!
9. Psychoza – wciąż nie mogę wyjść z podziwu, że ten film został wyprodukowany w latach 60. Ikona kina grozy, bez której losy tego gatunku potoczyłyby się w zupełnie inaczej.
   Jest napięcie, zaskakujący twist… Czego chcieć więcej!
10. Wyjście robotników z fabryki – od tego filmu wszystko się zaczęło, symbolicznie, musiał znaleźć się na tej liście. Dodatkowo jest filozoficzną esencją kina, stąpa po granicy kina dokumentalnego i fabularnego.
11. Jeanne Dielman, Bulwar Handlowy, 1080 Bruksela – najdoskonalsze slow cinema ever. Niemy krzyk feminizmu w wykonaniu Chantal Akerman, który stosunkowo wiele czerpie
    z psychologicznego kina niemieckiego spod znaku Fassbindera. Jeśli mówić o codzienności językiem filmu, to tylko w taki sposób.
12. Truman Show – przez cały okres nastoletni uważałem go za najlepszy film w historii.
    Nawet współcześnie lubię sobie wyobrażać, że żyję w świecie przedstawionym filmu.
    Jim Carrey wchodzi na wyżyny aktorstwa.
13. Władca Pierścieni. Drużyna Pierścienia – najwybitniejszy blockbuster w historii kina. Idealne wypośrodkowanie między praktycznymi i komputerowymi efektami specjalnymi. Początek epickiej przygody, kontynuacje celują już we franczyzowy rynek zabawek i innych produktów. Muzyka, obraz, ach… Władca Pierścieni zrobił mi dzieciństwo i działa do tej pory.

13 filmów „POLSKA”: