13 filmów „ŚWIAT”:
Dwunastu gniewnych ludzi (12 Angry Men, reż. Sidney Lumet, 1957)
2001: Odyseja kosmiczna (2001: A Space Odyssey, reż. Stanley Kubrick, 1968)
Powiększenie (Blow-Up, reż. Michelangelo Antonioni, 1966)
Rashomon (Rashômon, reż. Akira Kurosawa, 1950)
Do utraty tchu (À bout de souffle, reż. Jean-Luc Godard, 1960)
400 batów (Les quatre cents coups, reż. François Truffaut, 1959)
Ojciec chrzestny (The Godfather, reż. Francis Ford Coppola, 1972)
Pulp Fiction (Pulp Fiction, reż. Quentin Tarantino, 1994)
Cinema Paradiso (Nuovo cinema Paradiso, reż. Giuseppe Tornatore, 1988)
Śledztwo w sprawie obywatela poza wszelkim podejrzeniem (Indagine su un cittadino al di sopra di ogni sospetto, reż. Elio Petri, 1970)
Zawieście czerwone latarnie (Da hong deng long gao gao gua, reż. Zhang Yimou, 1991)
Człowiek z kamerą (Chelovek s kinoapparatom, reż. Dziga Wiertow, 1929)
Taras (La terrazza, reż. Ettore Scola, 1980)
Komentarz:
12 gniewnych ludzi to film, który towarzyszy mi w zasadzie cały czas w moim maszerowaniu przez życie. Pierwszy raz oglądałem go w roku 1995 w ramach pamiętnego cyklu 100 filmów na stulecie kina, który był dla mnie prawdziwą kuźnią edukacji filmowej. Zadzwoniła wtedy do mnie moja ówczesna dziewczyna, z którą miałem za parę dni iść na studniówkę.
Pamiętam, że potraktowałem ją niezbyt miło, ponieważ szybko chciałem wrócić do oglądania filmu, a mając na uwadze ówczesne warunki wiedziałem, że szybko nie powtórzę oglądania tego filmu. Film okazał się więc ważniejszy, do tego stopnia już wtedy mnie zafascynował.
Ku mojej radości jeden z moich kolegów nagrał ten film na kasetę VHS i udało mi się potem ten film obejrzeć wiele razy z tej kasety niemiłosiernie „zarzynając” ją koledze. W czasach Internetu mam już oczywiście swoją nagraną wersję. Obejrzałem go też na kanale „Ale Kino”. Łącznie obejrzałem ten film pewnie ponad 100 razy. Co roku omawiam go ze studentami kierunku dziennikarskiego, ale i politologii. Napisałem także duży tekst teoriopolityczny na ten temat. Obejrzałem także swoiste „wersje” tego filmu, jak 12 N. Michałkowa albo kolorową wersję w reż. F.J. Schaffnera. To w oparciu o ten film uczę studentów, czym może być filmowość pomimo pozornej niefilmowości tego dzieła. Ale przy okazji można pokazać,
jak zmieniło się nasze społeczeństwo – na bardziej zróżnicowane płciowo, etnicznie, kulturowo. Cudowny film!
13 filmów „POLSKA”:
Ziemia obiecana (reż. Andrzej Wajda, 1974)
Nóż w wodzie (reż. Roman Polański, 1961)
Pociąg (reż. Jerzy Kawalerowicz, 1959)
Eroica (reż. Andrzej Munk, 1957)
Tango (reż. Zbigniew Rybczyński, 1980)
Amator (reż. Krzysztof Kieślowski, 1979)
Defilada (reż. Andrzej Fidyk, 1989)
Dług (reż. Krzysztof Krauze, 1999)
Rewers (reż. Borys Lankosz, 2009)
Dzień świra (reż. Marek Koterski, 2002)
Rejs (reż. Marek Piwowski, 1970)
Dom zły (reż. Wojciech Smarzowski, 2009)
Zimna wojna (reż. Paweł Pawlikowski, 2018)
Komentarz:
Brak