Badanie widowni kinowej pozwala lepiej i pełniej rekonstruować historię polskiej kultury filmowej. W Polsce nie były dotąd podejmowane systematyczne badania nad historyczną widownią filmową poprzez zbieranie i analizę relacji biograficznych metodą oral history – badano dotąd przede wszystkim przedstawicieli środowiska filmowego: twórców, pracowników instytucji, wytworni czy szkół kształcących kinematograficzne kadry. Tymczasem istotą historii mówionej jest oddanie głosu tym osobom, których tradycyjna, akademicka historiografia nie chciała słyszeć lub których głosem nie była zainteresowana.
Wspomnienia polskich widzów
W PRL kino dostarczało najbardziej powszechnej, do czasu pojawienia się telewizji, rozrywki. Było jednak nie tylko miejscem, gdzie oglądano filmy oraz towarzyszące głównym projekcjom krótkie metraże i odcinki Polskiej Kroniki Filmowej. Stanowiło także przestrzeń edukacyjną, towarzyską i symboliczną. Wspomnienia widzów pokazują, jak wizyty w kinie oraz recepcja filmów łączyły się z życiem codziennym, jakie wywoływały emocje, jakie prokurowały zwyczaje. Dotyczą takich elementów ówczesnej rzeczywistości jak cenzura, czytelnictwo papierowej prasy, Dyskusyjne Kluby Filmowe.
Kiedy wejdziesz w świat wspomnień widzów kin przygotuj się na wspaniałą podróż. Usłyszysz niesamowite historie, dowiesz się wiele o źródłach ludzkich lęków i radości, a nadto… dowiesz się sporo o samym sobie.