Dziedzictwo Reymonta w oczach twórców i odbiorców kultury jest cyklem wydarzeń upamiętniających sylwetkę i twórczość Władysława Reymonta. Popularyzuje wiedzę o dorobku Reymonta i jego roli w kulturze polskiej filmografii na przykładzie utworów literackich: Ziemia obiecana, Chłopi i Komediantka.
Cykl składa się z 11 wydarzeń z publicznością (spotkania z przedstawicielami środowiska filmowego, związanymi z ekranizacjami prozy noblisty, spacery łódzkim śladem Władysława Reymonta, pokazy filmowe, wystawa czasowa) i konkursu fotograficznego. Przedsięwzięcia są skierowane do szerokiego grona odbiorców: od młodzieży po seniorów.
Wydarzenia realizowane w ramach projektu „Dziedzictwo Reymonta w oczach twórców i odbiorców kultury”
1. „Ekranizacje prozy Reymonta w oczach twórców i odbiorców kultury”
Sześć seansów w Kinie Kinematograf połączonych ze spotkaniami z twórcami i aktorami pod nazwą Ekranizacje prozy Reymonta w oczach twórców i odbiorców kultury. Wstęp na wydarzenia jest bezpłatny.
18 marca 2025: Spotkanie z Danielem Olbrychskim i projekcja filmu „Ziemia obiecana” (1974, reż. Andrzej Wajda)
18 marca 2025 wybitny aktor Daniel Olbrychski odwiedził Muzeum Kinematografii w Łodzi. Wydarzenie wiązało się z obchodami Roku Władysława Reymonta i Roku Ziemi obiecanej. Było pierwszym przedsięwzięciem w ramach cyklu Dziedzictwo Reymonta w oczach twórców i odbiorców kultury realizowanego przez Muzeum Kinematografii w Łodzi.
Daniel Olbrychski opowiedział barwne historie zza kulis powstania arcydzieła w reżyserii Andrzeja Wajdy. Widzowie dowiedzieli się m.in. o łódzkich lokacjach, huku na hali maszyn tak dużym, że aktorzy musieli krzyczeć kwestie do siebie. Wybitny aktor złożył hołd ekranizacji prozy Władysława Reymonta:
15 kwietnia 2025: Spotkanie z łódzkimi realizatorami „Ziemi obiecanej”: Małgorzatą Laurentowicz-Granas, Wojciechem Walczakiem, Waldemarem Królem, Jerzym Rezakiewiczem i projekcja filmu „Ziemia obiecana” (1974, reż. Andrzej Wajda)
15 kwietnia 2025 roku odbyło się spotkanie z twórcami filmu Ziemia obiecana w reżyserii Andrzeja Wajdy. Opowiedzieli między innymi o współpracy na planie, przygotowaniach do produkcji, a także zapamiętanych przez siebie wydarzeniach, które miały miejsce podczas kręcenia filmu.
Kierownik planu Waldemar Król wypowiedział się na temat relacji z reżyserem:
„ Praca polegała nie tylko na tym, że byliśmy na planie, siedzieliśmy do godziny tam 17-18. Andrzej Wajda miał taki zwyczaj, że później w hotelu wieczorem jeszcze spotykaliśmy się wszyscy, operator, reżyser (…) i rozmawiali wszyscy co będziemy robić jutro i pomysły. No zasługą Andrzeja Wajdy zawsze było to, że potrafił słuchać wszystkich”.
W nawiązaniu do wspólnie spędzanego czasu w hotelu z ekipą filmową, Małgorzata Laurentowicz- Granas wspomniała:
„Często też bywało tak, że na przykład miał swoją wizję scenografii czy jakiegoś tam detalu no i sobie rysował na kartce te szczegóły, żeby omówić z dekoratorem czy ze scenografem”.
Z kolei Jerzy Rezakiewicz odpowiedział na pytanie dotyczące rekwizytu znajdującego się w kolekcji Muzeum Kinematografii w Łodzi, laski Bucholca:
„Laskę tą zdobyłem w Pabianicach przez przypadek, kupowałem u rodziny Henryka Debicha (…). To laska z cedrowego drewna, która jest eksponatem Muzeum. Mam przyjemność ją tutaj przechowywać…”
Padło również pytanie dotyczące ulubionych scen z filmu, w ramach którego Wojciech Walczak opowiedział historię:
„Pamiętam, że była taka scena, która kończyła się tutaj w Pałacu Scheiblera, a później się zaczynało chyba w Akademii Muzycznej na Gdańskiej i trzeba było drzwi z Pałacu Scheiblera przewieźć, bo akurat aktor otwierał, przechodził, więc żeby scena się zgadzała pamiętam, że pół dnia pilnowałem tych drzwi, żeby nic się nie stało”
Zapraszamy wszystkich zainteresowanych do zobaczenia całego wideo ze spotkania. Materiał dostępny również w Polskim Języku Migowym: ZIEMIA OBIECANA
26 czerwca 2025: Spotkanie z Małgorzatą Pieczyńską i seans filmu "Komediantka" (1986, reż. Jerzy Sztwiertnia)
26 czerwca 2025 roku odbyło się spotkanie z aktorką Małgorzatą Pieczyńską znaną z wielu filmów i seriali, która opowiedziała o kulisach pracy na planie zdjęciowym w PRL, również: Komediantce.
Aktorka opowiedziała o edukacji w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie, do której – jak wspomniała – dostała się za pierwszym razem. Ucieczka od trzymania się schematów okazała się rozwiązaniem, które zaowocowało sukcesem na egzaminach wstępnych, a także w trakcie nauki. Pieczyńska zdradziła również różnice w nagrywaniu dźwięku bezpośrednio na planie filmowym, od tzw. postsynchronów. W studiu dźwiękom aktorka była zamknięta w „metalowej puszce”, gdzie była pozostawiona sama sobie, nie miała możliwości współpracy z obsadą.
Po spotkaniu odbyła się projekcja filmu Komediantka (1986, reż. Jerzy Sztwiertnia), który powstał na podstawie prozy Władysława Reymonta. Aktorka była odtwórczynią roli Janki Orłowskiej.
24 lipca 2025: Spotkanie z Emilią Krakowską i seans filmu „Chłopi” (1973, reż. Jan Rybkowski)
24 lipca 2025 roku Muzeum Kinematografii w Łodzi odwiedziła aktorka teatralna i filmowa Emilia Krakowska.
W Chłopach reżyserii Jana Rybkowskiego wcieliła się w rolę Jagny Paczesiówny. Była to niepowtarzalna okazja, aby usłyszeć historie prosto z planu, a także dowiedzieć się więcej o pracy aktorskiej. Spotkanie poprowadziła Just Lodz Justyna Tomaszewska.
Po spotkaniu odbyła się projekcja filmu Chłopi (1973, reż. Jan Rybkowski), który powstał na podstawie prozy Władysława Reymonta.
28 sierpnia 2025: Spotkanie z Ewą Kasprzyk i seans filmu „Chłopi” (2023, reż. Doroty Kobiela – Welchman, Hugh Welchman)
28 sierpnia 2025 roku Ewa Kasprzyk była gościnią Muzeum Kinematografii w Łodzi.
Aktorka w rozmowie z dr Emilem Sowińskim opowiedziała o kulisach powstania filmu Chłopi (2023, reż. DK Welchman, Hugh Welchman), kostiumach, imponującej scenie weselnej i wchodzeniu w rolę Dominikowej, matki Jagny. W serdecznym i pełnym anegdot spotkaniu znalazło się miejsce na łódzkie wspominki z castingów oraz pytania od widowni.
11 września 2025: Spotkanie z DK Welchman i seans filmu „Chłopi” (2023, reż. Doroty Kobiela – Welchman, Hugh Welchman)
Reżyserka DK Welchman była ostatnią gościnią Muzeum Kinematografii w Łodzi w ramach cyklu Dziedzictwo Reymonta w oczach twórców i odbiorców kultury.
Twórczyni Chłopów (2023) w rozmowie z Oliwią Nadarzycką opowiedziała o inspiracjach malarskich w procesie realizowania filmu. Było dużo odrzutów, kilka dzieł wybitnych malarzy nie weszło do ostatecznej wersji pełnometrażowej animacji. Z kolei wstępny katalog z referencjami obrazów został uporządkowany w kategoriach pór roku.
DK Welchman zdradziła również kulisy pracy z aktorami przy filmie. Niektórzy odtwórcy obawiali się, że detale ich gry znikną pod powierzchnią farby w późniejszej fazie produkcji Chłopów. Na szczęście tak się nie stało. Animacja zachwyca głębią kolorów oraz starannym detalem polskiej wsi przełomu XIX i XX wieku.
Dziękujemy DK Welchman za przyjęcie zaproszenia i podzielenie się wieloma cennymi wiadomości zza kulis Chłopów. Dziękujemy również prowadzającej Oliwi Nadarzyckiej oraz fantastycznej, licznej widowni.
2. Spacery edukacyjne „Łódzkie dziedzictwo Reymonta w filmie i literaturze”
Pięć spacerów z przewodnikiem pod nazwą Łódzkie dziedzictwo Reymonta w filmie i literaturze, które odbędą się w terminach:
13.05.2025 roku, godz. 12:00
Spacer szlakiem Łódzkiego dziedzictwa Reymonta w filmie i literaturze dotarł na osiedle Księży Młyn w Łodzi. Zwiedzający zobaczyli Pałac Karola i Anny Scheiblerów, którym inspirował się Władysław Reymont, tworząc postać Bucholtza w Ziemi obiecanej. Drogą przez park Źródliska przewodnik Krzysztof Olkusz poprowadził osoby uczestniczące w spacerze na osiedle robotnicze Księży Młyn. Tutaj rozgrywała się część scen z filmu Ziemia obiecana (1974, reż. Andrzej Wajda).
Każdemu przystankowi na trasie oprowadzania towarzyszył fragment powieści Reymonta albo wizualna reprezentacja jego ekranizacji przygotowana przez Krzysztofa.
20.05.2025 roku, godz. 12:00
Kolejny raz wspólnie wyruszyliśmy z Muzeum Kinematografii, by odkrywać Łódź śladami Władysława Reymonta i filmowych kadrów z Ziemi obiecanej (1974, reż. Andrzej Wajda). Odwiedziliśmy miejsca, które zainspirowały pisarza i twórców filmu – m.in. Park Źródliska i ul. Piotrkowską.
Spacer poprowadził Krzysztof Olkusz (@absolutnie_turystycznie), który w fascynujący i pełen pasji sposób poprowadził nas przez miasto!
10.06.2025 roku, godz. 12:00
To już kolejny spacer szlakiem Łódzkiego dziedzictwa Reymonta w filmie i literaturze! Przemierzając ulice i parki, odkrywaliśmy filmową historię miasta. Przyglądaliśmy się miejscom związanym z powieścią Reymonta oraz jej ekranizacją, Ziemią obiecaną (1974 r, reż. Andrzej Wajda).
Ciekawostki o twórczości polskiego noblisty przedstawili: Krzysztof Olkusz i Justyna Tomaszewska.
25.06.2025 roku, godz. 12:00
Przedostatni darmowy spacer edukacyjny śladami Ziemi obiecanej odbył się 25 czerwca 2025. Uczestnicy odwiedzili m.in. Park Źródliska i osiedle Księży Młyn, które idealnie opisują kontrastowe oblicza Łodzi.
Spacer poprowadziła Justyna Tomaszewska, która opowiedziała o filmowej stronie miasta.
12.07 2025 roku, godz. 12:00
To już ostatni spacer, w którym – mimo niesprzyjającej pogody – wzięło udział wiele osób zainteresowanych historią filmowej Łodzi i lokalnym dziedzictwem Reymonta. Zwiedzający dotarli na Księży Młyn, gdzie charyzmatyczna przewodniczka – Justyna Tomaszewska, opowiedziała o prywatnych wspomnieniach z Ziemią obiecaną. Przedstawiła także ciekawostki związane z twórczością Andrzeja Wajdy.
Wstęp na wydarzenie jest bezpłatny.
3. Konkurs fotograficzny „Dziedzictwo Reymonta w obiektywie współczesnych odbiorców kultury”
Muzeum Kinematografii w Łodzi zaprasza do udziału w wyjątkowym konkursie fotograficznym inspirowanym twórczością literacką i filmową Władysława Reymonta – noblisty, którego dzieła na trwałe zapisały się w historii polskiej kultury.
Celem konkursu „Dziedzictwo Reymonta w obiektywie współczesnych odbiorców kultury” jest twórcza interpretacja motywów zaczerpniętych z powieści „Komediantka”, „Ziemia obiecana” oraz „Chłopi”, a także ich filmowych adaptacji. Chcemy zobaczyć, jak dziedzictwo Reymonta rezonuje we współczesnym świecie – oczami młodzieży, dorosłych i seniorów.
Termin nadsyłania prac: od 1 maja do 31 lipca 2025 r. Udział w konkursie jest bezpłatny i dobrowolny. Kto może wziąć udział? Każda osoba powyżej 13. roku życia, która prześle autorskie fotografie inspirowane twórczością Reymonta. Liczba zgłoszeń: do 5 zdjęć od jednego uczestnika (każde wysyłane osobno, z wypełnionym formularzem). Technika dowolna – zdjęcia tradycyjne lub cyfrowe, bez nadmiernej ingerencji graficznej. Główne nagrody:
– I miejsce: 1800 zł
– II miejsce: 1300 zł
– III miejsce: 900 zł
Prace należy przesłać na adres e-mail: edukacja@kinomuzeum.pl
Rozstrzygnięcie konkursu: do 31 sierpnia 2025 r.
Wernisaż zwycięskich prac: 6 września 2025 r. w Muzeum Kinematografii w Łodzi – z uroczystym wręczeniem nagród i dyplomów.
Wystawa pokonkursowa: od 6 września 2025 r. w przestrzeni muzealnej.
Zapraszamy do kreatywnego dialogu z dziedzictwem Reymonta i odkrywania na nowo jego literackich światów przez obiektyw aparatu!
Wyniki konkursu „Dziedzictwo Reymonta w obiektywie współczesnych odbiorców kultury”
MIEJSCE I
MIEJSCE PIERWSZE w konkursie Dziedzictwo Reymonta w obiektywie współczesnych odbiorców kultury, organizowanym przez Muzeum Kinematografii w Łodzi.
AUTOR: Grzegorz Krzysztofik
TYTUŁ PRACY: Ziemia Obiecana Anno Domini 2025 część IV.
OPIS OD AUTORA: Wielkie Miasta wciąż przyciągają, już nie dymem fabrycznych kominów, lecz blaskiem szklanych biurowców sięgających chmur. Dzisiejsza „Ziemia Obiecana” to konstrukcje ze szkła i stali, w których stukot maszyn zastąpiło klikanie klawiatur i szelest przesuwanych dokumentów. Tak jak u Reymonta chłopi i rzemieślnicy porzucali rodzinne domy, by w Łodzi szukać szczęścia między krosnami i włóknami, tak dziś młodzi z małych miasteczek i wsi wyjeżdżają do Warszawy, Katowic czy Łodzi. Jednak obietnice, choć inne w treści, równie często okazują się złudne. Dzisiaj migranci ryzykują samotnością, wypaleniem i zatraceniem siebie w bezosobowym rytmie pracy. „Ziemia obiecana” wciąż kusi – ale nie każdemu daje to, czego naprawdę szuka.
OPIS FOTOGRAFII: Zdjęcie pionowe, czarno-białe. Wykonane z perspektywy od dołu. W centralnej części widziana od spodu metalowa konstrukcja – trzy nogi przypominające kratownice, połączone na górze prostokątną platformą. Na platformie mnóstwo symetrycznie ułożonych krat, schodów, barierek, przez które prześwituje swobodnie niebo.
Tuż pod platformą stoi kobieta w ciemnym, dopasowanym do ciała golfie i marszczonej, długiej spódnicy. Stoi wygięta w prawo, przodem do obiektywu, jedynie twarz ma obróconą bokiem w stronę nieba. Jej rysy oświetla mocno słońce, a profil pozostaje w cieniu. Ma przymknięte oczy i rozchylone usta. Ręce trzyma za głową, włosy ma zawinięte w luźny kok. W tle jasne niebo z pojedynczymi chmurami,
w prawym dolnym rogu niewielki fragment oszklonego budynku z Nowego Centrum Łodzi.
MIEJSCE II
MIEJSCE DRUGIE w konkursie Dziedzictwo Reymonta w obiektywie współczesnych odbiorców kultury, organizowanym przez Muzeum Kinematografii w Łodzi.
AUTORKA: Oliwia Kleczyńska
TYTUŁ PRACY: Kobieta upleciona z pól
OPIS OD AUTORKI: Na zdjęciu sylwetka kobiety wypełniona jest krajobrazem maków i złocistych zbóż – symbolami płodności, natury i cyklu życia. Ta wizualna metafora odzwierciedla głęboką więź między człowiekiem a ziemią, która jest kluczowa w „Chłopach” Reymonta. Kobieta – podobnie jak bohaterki powieści – jest nierozerwalnie związana z naturą, pracą na roli i rytmem przyrody. Mak, często obecny na polach chłopskich, symbolizuje zarówno piękno, jak i ulotność życia, a zboże to źródło utrzymania i ciągłości pokoleń. Fotografia ukazuje, jak życie i losy ludzi splatają się z naturą i ziemią, które kształtują ich tożsamość, marzenia i obowiązki – tak jak w „Chłopach”, gdzie przyroda nie jest tylko tłem, ale żywym bohaterem opowieści. To hołd dla siły, wytrwałości i tajemnicy kobiecej roli w świecie chłopskim.
OPIS FOTOGRAFII: Zdjęcie poziome, w kolorze. Na pierwszym planie, z prawej strony, młoda kobieta widoczna od pasa w górę. Patrzy nieruchomo wprost w obiektyw. Ma owalną twarz, wąskie brwi i prosty nos. Lekko zaściska usta. Ciemne włosy zawiązane z tyłu głowy w dwie kitki, pośrodku głowy nierówny przedziałek. Ubrana jest w jasną bluzkę z długim rękawem. Całe tło zdjęcia, a także bluzkę i twarz młodej kobiety pokrywa obraz, prawdopodobnie wyświetlony z rzutnika. Przedstawia pole żółtego zboża, pośród którego wyrastają kwiaty maku. Zboża sięgają do wysokości głowy bohaterki. Nad polem widoczne niebieskie, zachmurzone niebo. Czerwień kwiatów wybija się z jednorodnych, spokojnych kolorów pola i nieba. Jeden z maków pokrywa obojczyk, szyję i dolną część twarzy kobiety, pokrywając je jakby czerwoną, krwistą plamą. Kolejny z kwiatów dosięga wysokości jej serca. Zboże i maki przykrywające ciało kobiety są wyraźniejsze, zaś te znajdujące się za nią delikatnie rozmyte. Cztery rogi fotografii pokrywa subtelna czarna winieta.
Projekt „Dziedzictwo Reymonta w oczach twórców i odbiorców kultury” został dofinansowany ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Narodowego Centrum Kultury: „Reymont – Interwencje”.
Zadanie współfinansowane ze środków miasta Łodzi.
MIEJSCE III
MIEJSCE TRZECIE w konkursie Dziedzictwo Reymonta w obiektywie współczesnych odbiorców kultury, organizowanym przez Muzeum Kinematografii w Łodzi.
AUTORKA: Teresa Cisło
TYTUŁ PRACY: W lesie – między życiem a śmiercią
OPIS OD AUTORKI: Pod koniec tomu „Wiosna” w „Chłopach”, Maciej Boryna, ranny w bójce o las, ucieka z domu i idzie do lasu, gdzie chce być sam. Przebywa tam kilka dni, bez jedzenia i opieki, wśród drzew, z dala od wsi. To odosobnienie ma dla niego znaczenie duchowe – Boryna czuje się blisko natury, rozmyśla o swoim życiu, śmierci i ziemi. Las staje się dla niego miejscem spokoju i refleksji. Ten moment można odczytywać jako symboliczne pożegnanie z życiem i światem ludzi – Boryna wraca z lasu ciężko chory i wkrótce umiera.
OPIS FOTOGRAFII: Fotografia pozioma, w kolorze. Całość zdjęcia wypełniają pnie drzew – buków. Dół wypełnia brązowe poszycie ze zwiędłymi liśćmi. Aż do samej góry wyrastają potężne, kilkumetrowe szare pnie. Oświetla je słońce przebijające się w nieregularnych plamach przez korony drzew. Drzewa ciągną się aż do linii horyzontu. Ostrość zdjęcia jest skierowana na postać przytulającą się do jednego z pni. Stoi pośrodku zdjęcia, zajmuje nie więcej niż połowę jego wysokości. To starsza osoba, ubrana w obszerny czarny płaszcz sięgający za kolana i szare filcowe buty. Na głowie ma wysoką czapkę z miękkiego materiału. Przywiera do drzewa całym ciałem. Prawą ręką obejmuje przód pnia, delikatnie przytrzymując go dłonią. Postać wpatruje się w przestrzeń nad sobą. Ma ciemne oczy, wyraźnie zarysowany nos i zmarszczki w kącikach ust. Obok osoby wyrasta z ziemi niewielka sadzonka drzewa z delikatnymi gałązkami i małymi liśćmi. Przód zdjęcia, po lewej stronie od postaci, wypełnia na pierwszym planie fragment potężnego pnia buka. Fotografię wykonano z perspektywy podłoża.
Całość utrzymana jest w brązowej kolorystyce. Niewielka, czarna sylwetka postaci niemal ginie pośród mnogości i potęgi buków. Widziana z oddali, przypomina jedynie cień.
Projekt „Dziedzictwo Reymonta w oczach twórców i odbiorców kultury” został dofinansowany ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Narodowego Centrum Kultury: „Reymont – Interwencje”.
Zadanie współfinansowane ze środków miasta Łodzi.
WYRÓŻNIENIE
WYRÓŻNIENIE w konkursie Dziedzictwo Reymonta w obiektywie współczesnych odbiorców kultury, organizowanym przez Muzeum Kinematografii w Łodzi.
AUTOR: Grzegorz Król
CYKL TRZECH PRAC.
TYTUŁ PIERWSZEJ PRACY: Pora żniw
OPIS OD AUTORA: Tak kiedyś, jak i współcześnie, pory roku, jak również ruch gwiazd, wyznaczają tempo życia na wsi.
OPIS FOTOGRAFII: Fotografia pionowa, w kolorze. Większą część zdjęcia zajmuje rozgwieżdżone nocne niebo. Wśród tysięcy jasnych gwiazd wyróżnia się Droga Mleczna, przypominająca delikatną chmurę. Przecina ona niebo od lewego górnego rogu aż po linię horyzontu. W prawym górnym rogu uchwycono ruch kilku spadających meteorytów, które wyglądają jak przecinające niebo krótkie białe kreski. Na horyzoncie głęboka niebieskość nieba przechodzi powoli wąskim pasem w szarość i pomarańcz. Tuż pod nim linia ciemnych drzew zamyka perspektywę. Na pierwszym planie pole zboża. Przecinają je dwie równoległe koleiny, wyżłobione przez koła rolniczego pojazdu. Ciągną się w głąb pola, aż stają się niewidoczne. W prawej koleinie, pośrodku zdjęcia, stoi mężczyzna. Wyciąga przed siebie wyprostowaną rękę. Trzyma źródło światła, prawdopodobnie lampę, które oślepiająco jasno oświetla jego postać i pobliskie łany zbóż. Z białego od intensywności światła rozchodzą się coraz ciemniejsze żółte i pomarańczowe promienie. Mężczyzna rzuca za sobą długi cień. Ma na sobie bluzę oraz czapkę z daszkiem, a jego rysy pozostają niewidoczne.
TYTUŁ DRUGIEJ PRACY: Sielski zakątek
OPIS OD AUTORA: Tradycyjny domek wśród drzew, pośród pól przedstawia widok, który w dzisiejszych czasach jest już coraz rzadszy.
OPIS FOTOGRAFII: Fotografia pozioma, w kolorze. Przedstawia niewielki, stary drewniany dom stojący samotnie pośród pól. Ma spadzisty dach, w całości pokryty zielonym mchem. Wśród ścian zbudowanych z brązowych desek wyróżnia się małe, białe, drewniane okno z rozwartymi okiennicami. Po obu bokach domu rosną wielkie drzewa iglaste. Lewe jest tak potężne, że zasłania większą część bryły domu i wyrasta kilkukrotnie nad jego wysokość. Domek stoi na lekkim zboczu, a między nim a polem znajduje się wąski, niezaorany fragment ziemi, którą pokrywa zielona niska roślinność. Nad dachem, pomiędzy drzewami wyzierają promienie chylącego się ku zachodowi słońca. Za nim niebo przechodzi z jasnego błękitu w pomarańcz, zbliżony kolorem do zaoranego pola. Tuż nad słońcem niewielkie obłoki mienią się od jasnego światła.
TYTUŁ TRZECIEJ PRACY: Po żniwach
OPIS OD AUTORA: Kiedyś stały snopki, dziś leżą bele, ale żniwa od wieków są stałą częścią życia na wsi.
OPIS FOTOGRAFII: Fotografia pionowa, w kolorze. Na zdjęciu góruje rozgwieżdżone nocne niebo. Środek nieba przecina mgławica, przypominająca delikatny obłok. Horyzont zamyka linia liściastych drzew identycznego gatunku, różniących się między sobą wysokością. Przed nimi rozpościera się zaorane pole, dochodzące aż do dolnej krawędzi fotografii. Pole przecięte jest wąską linią zarośniętej między. W dolnej, środkowej części zdjęcia leży pojedyncza bela siana, która – dzięki zastosowanej w zdjęciu perspektywie – wydaje się być wielka.
Projekt „Dziedzictwo Reymonta w oczach twórców i odbiorców kultury” został dofinansowany ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Narodowego Centrum Kultury: „Reymont – Interwencje”.
Zadanie współfinansowane ze środków miasta Łodzi.
Projekt „Dziedzictwo Reymonta w oczach twórców i odbiorców kultury” został dofinansowany ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Narodowego Centrum Kultury: „Reymont – Interwencje”.
Projekt współfinansowany ze środków Miasta Łodzi
