13 filmów „ŚWIAT”:
Titane (Titane, reż. Julia Ducournau, 2021)
Obiecująca. Młoda. Kobieta. (Promising Young Woman, reż. Emerald Fennell, 2020)
Mała Miss (Little Miss Sunshine, reż. Jonathan Dayton, Valerie Faris, 2006)
Annie Hall (Annie Hall, reż. Woody Allen, 1977)
Amadeusz (Amadeus, reż. Miloš Forman, 1984)
Dziecko Rosemary (Rosemary’s Baby, reż. Roman Polański, 1968)
W trójkącie (Triangle of Sadness, reż. Tuben Östlund, 2022)
Anatomia upadku (Anatomie d’une chute, reż. Justine Triet, 2023)
Historia małżeńska (Marriage Story, reż. Noah Baumbach, 2019)
Imię róży (Der Name der Rose, reż. Jean-Jacques Annaud, 1986)
Funny Games (Funny Games, reż. Michael Haneke, 1997)
Dzikie historie (Relatos salvajes, reż. Damián Szifrón, 2014)
Kika (Kika, reż. Pedro Almodóvar, 1993)
Komentarz:
Brak
13 filmów „POLSKA”:
Dług (reż. Krzysztof Krauze, 1999)
Kler (reż. Wojciech Smarzowski, 2018)
Zielona granica (reż. Agnieszka Holland, 2023)
Trzy kolory: Niebieski (Trois couleurs Bleu, reż. Krzysztof Kieślowski, 1993)
Wesele (reż. Wojciech Smarzowski, 2004)
Chłopi (reż. DK Welchman, Hugh Welchman, 2023)
300 mil do nieba (reż. Maciej Dejczer, 1989)
Miś (reż. Stanisław Bareja, 1980)
Brunet wieczorową porą (reż. Stanisław Bareja, 1976)
Dom dobry (reż. Wojciech Smarzowski, 2025)
Przesłuchanie (reż. Ryszard Bugajski, 1982)
Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz (reż. Stanisław Bareja, 1978)
Chce się żyć (reż. Maciej Pieprzyca, 2013)
Komentarz:
Wpisałam filmy, które poruszają do głębi. Filmy, na których albo wyję z bólu i rozpaczy, albo śmieję się w głos, a czasem na jednym filmie i jedno, i drugie. Chce się żyć jest wspaniałym filmem o człowieczeństwie, na którym można wylać litry łez, a jednak podnosi na duchu – klasa! Dług jest na drugim końcu, pokazuje najciemniejsze strony natury ludzkiej, ale właśnie tacy jesteśmy i film nie waha się tego pokazać. Cały Bareja – co to jest za mistrz nad mistrzami! Każda scena powala na łopatki, można się śmiać bez końca, choć oglądaliśmy to już dziesiątki razy. Za to się kocha filmy.