13 filmów „ŚWIAT”:
Nanuk z Północy (Nanook of the North, reż. Robert J. Flaherty, 1922)
Człowiek z kamerą (Chelovek s kinoapparatom, reż. Dziga Wiertow, 1929)
Nocna poczta (Night Mail, reż. Basil Wright, Harry Watt, 1936)
Dziennik dla Tymoteusza (A Diary for Timothy, reż. Humphrey Jennings, 1945)
Farrebique ou Les quatre saisons (Farrebique ou Les quatre saisons, reż. Georges Rouquier, 1946)
Noc i mgła (Nuit et brouillard, reż. Alain Resnais, 1955)
Kronika jednego lata (Chronique d’un été, reż. Edgar Morin, Jean Rouch, 1961)
Dwanaście milionów Holendrów (Alleman, reż. Bert Haanstra, 1963)
Domokrążca (Salesman, reż. Albert Maysles, Charlotte Zwerin, 1969)
Smutek i litość (Le chagrin et la pitie, reż. Marcel Ophüls, 1969)
Cienka Niebieska Linia (The Thin Blue Line, reż. Errol Morris, 1995)
42: Forty Two Up (42: Forty Two Up, reż. Michael Apted, 1998)
Wielka cisza (Die Große Stille, reż. Philip Gröning, 2005)
Komentarz:
Tworzenie tej listy potraktowałem jako okazję do wskazania wybranych filmów dokumentalnych z tych najważniejszych w historii kina. Do tych obrazów chętnie wracam.
13 filmów „POLSKA”:
Pamiątka z Kalwarii (reż. Jerzy Hoffman, Edward Skórzewski, 1958)
Muzykanci (reż. Kazimierz Karabasz, 1960)
Płyną tratwy (reż. Władysław Ślesicki, 1962)
Archeologia (reż. Andrzej Brzozowski, 1967)
Rok Franka W. (reż. Kazimierz Karabasz, 1967)
Psychodrama czyli bajka o księciu i kopciuszku wystawiona w zakładzie dla nieletnich dziewcząt w D. (reż. Marek Piwowski, 1969)
Siedem kobiet w różnym wieku (reż. Krzysztof Kieślowski, 1978)
Pielgrzym (reż. Andrzej Trzos-Rastawiecki, 1979)
Gadające głowy (reż. Krzysztof Kieślowski, 1980)
Kilka opowieści o człowieku (reż. Bogdan Dziworski, 1983)
Usłyszcie mój krzyk (reż. Maciej Drygas, 1991)
Wszystko może się przytrafić (reż. Marcel Łoziński, 1995)
Film balkonowy (reż. Paweł Łoziński, 2021)
Komentarz:
To tylko mały wybór z bogatego zbioru wspaniałych arcydzieł polskiego dokumentu. Poezja konkretu – jak to ujął kiedyś Konrad Eberhardt. W latach osiemdziesiątych, kiedy chodziłem do szkoły podstawowej, zobaczyłem w telewizyjnym cyklu Kalejdoskop Filmowy Kino – Oko, prowadzonym przez Jerzego Trunkwaltera, krótkometrażowy film dokumentalny Andrzeja Brzozowskiego Archeologia. Zrobił na mnie ogromne wrażenie. Od tego momentu zacząłem się interesować, a potem fascynować, filmem dokumentalnym.