13 filmów „ŚWIAT”:
Obywatel Kane (Citizen Kane, reż. Orson Welles, 1941)
Gwiezdne wojny: Część IV – Nowa nadzieja (Star Wars, reż. George Lucas, 1977)
Czas Apokalipsy (Apocalypse Now, reż. Francis Ford Coppola, 1979)
Fantazja (Fantasia, reż. James Algar, Samuel Armstrong, 1940)
Odlot (Up, reż. Pete Docter, Bob Paterson, 2009)
Spirited Away: W krainie Bogów (Sen to Chihiro no Kamikakushi, reż. Hayao Miyazaki, 2001)
Północ, północny zachód (North by Northwest, reż. Alfred Hitchcock, 1959)
Fargo (Fargo, reż. Ethan Coen, Joel Coen, 1996)
Między słowami (Lost in Translation, reż. Sofia Coppola, 2003)
Przełamując fale (Breaking the Waves, reż. Lars von Trier, 1996)
Moje pieskie życie (Mitt liv som hund, reż. Lasse Hallström, 1985)
Skazani na Shawshank (The Shawshank Redemption, reż. Frank Darabont, 1994)
Życie jest piękne (La vita è bella, reż. Roberto Benigni, 1997)
Komentarz:
Każdy z tych filmów coś dla mnie znaczy lub pamiętam to co czułem, oglądając go po raz pierwszy. Na przykład Citizen Kane umieściłem, bo to był film, który na studiach oglądałem na zajęciach „Kino jako sztuka”. Choć zapisałem się na te zajęcia z innego powodu, to były zajęcia które otworzyły mi oczy na inne rodzaje kina niż rozrywkowe. My Life as a Dog był pierwszym filmem nieanglojęzycznym, który obejrzałem w życiu.
13 filmów „POLSKA”:
Twój Vincent (reż. DK. Welchman, Hugh Welchman, 2017)
Bogowie (reż. Łukasz Palkowski, 2014)
Kiler (reż. Juliusz Machulski, 1997)
Ziemia obiecana (reż. Andrzej Wajda, 1974)
300 mil do nieba (reż. Maciej Dejczer, 1989)
Zimna wojna (reż. Paweł Pawlikowski, 2018)
Dług (reż. Krzysztof Krauze, 1999)
Róża (reż. Wojciech Smarzowski, 2011)
Trzy kolory: Czerwony (Trois couleurs: Rouge, reż. Krzysztof Kieślowski, 1994)
Ogniem i mieczem (reż. Jerzy Hoffman, 1999)
Europa Europa (reż. Agnieszka Holland, 1990)
Boże Ciało (reż. Jan Komasa, 2019)
Chłopi (reż. Jan Rybkowski, 1973)
Komentarz:
No jak wiadomo moja styczność z polską kinematografią zaczęła się dopiero w 1991 r., kiedy przyjechałem do Polski i dlatego na tej liście jest pierwszy polski film który widziałem w życiu – 300 mil do nieba. Jeden z pierwszych filmów, na który sam się wybrałem do kina i zrobił na mnie ogromne wrażenie, to Dług i chyba to moment, kiedy pomyślałem, że Polskie kino wraca do siebie po kryzysie lat 90tych. Oczywiście na mojej liście są też dwa filmy produkowane przeze mnie, wiem że to nie jest obiektywny wybór, ale ja naprawdę uważam, że to są filmy, które są nie tylko docenione przeze mnie, ale również publiczność. Na liście nie ma dużo miejsc, ale nie mogło zabraknąć chociaż jednej komedii i na to miejsce wybrałem Kilera.