13 filmów „ŚWIAT”:
2001: Odyseja kosmiczna (2001: A Space Odyssey, reż. Stanley Kubrick, 1968)
Człowiek z kamerą (Chelovek s kinoapparatom, reż. Dziga Wiertow, 1929)
Deszczowa piosenka (Singin’ in the Rain, reż. Stanley Donen, Gene Kelly, 1952)
Do utraty tchu (À bout de souffle, reż. Jean-Luc Godard, 1960)
Jeanne Dielman, Bulwar Handlowy, 1080 Bruksela (Jeanne Dielman, 23 Quai du Commerce, 1080 Bruxelles, reż. Chantal Akerman, 1975)
Filar (La jetée, reż. Chris Marker, 1962)
Mulholland Drive (Mulholland Dr., reż. David Lynch, 2001)
Obywatel Kane (Citizen Kane, reż. Orson Welles, 1941)
Okno na podwórze (Rear Window, reż. Alfred Hitchcock, 1954)
Przygoda (L’avventura, reż. Michelangelo Antonioni, 1960)
Pulp Fiction (Pulp Fiction, reż. Quentin Tarantino, 1994)
Młody Sherlock Holmes (Scherlock, Jr., reż. Buster Keaton, 1924)
Tokijska opowieść (Tōkyō Monogatari, reż. Yasujirô Ozu, 1953)
Komentarz:
Niby trzynaście tytułów łatwiej jest wybrać niż dziesięć, ale i tak nie jestem z mojego zestawienia zadowolony, bo powyższa lista nie uwzględnia… moich ulubionych filmów,
a przynajmniej dużej ich części. Niemniej, do wymienionych wracam często, nawet jeśli tylko myślami. Część z nich miałem też okazję zobaczyć w kinie, a seans filmu Lyncha (wkrótce po dystrybucyjnej premierze, w nieistniejącym już gdyńskim multipleksie Silver Screen) okazał się szczególnie znaczący – po projekcji Mulholland Drive miałem pewność, że cokolwiek będę robić w przyszłości, musi to mieć związek z kinem. Wychodzi na to, że ówczesny gimnazjalista się nie pomylił.
13 filmów „POLSKA”:
Amator (reż. Krzysztof Kieślowski, 1979)
Barwy ochronne (reż. Krzysztof Zanussi, 1976)
Człowiek na torze (reż. Andrzej Munk, 1956)
Dzień świra (reż. Marek Koterski, 2002)
Miejsce urodzenia (reż. Paweł Łoziński, 1992)
Nóż w wodzie (reż. Roman Polański, 1961)
Pociąg (reż. Jerzy Kawalerowicz, 1959)
Popiół i diament (reż. Andrzej Wajda, 1958)
Sanatorium pod klepsydrą (reż. Wojciech Jerzy Has, 1973)
Usłyszcie mój krzyk (reż. Maciej Drygas, 1991)
Wanda Gościmińska. Włókniarka (reż. Wojciech Wiszniewski, 1975)
Wszystko może się przytrafić (reż. Marcel Łoziński, 1995)
Żywot Mateusza (reż. Witold Leszczyński, 1967)
Komentarz:
Poważnie zastanawiałem się, czy na liście nie zamieścić wyłącznie filmów w reżyserii Ojca (czyli Marcela) i Syna (czyli Pawła), ale zaraz przypomniałem sobie, że powstało kilka dokumentów zrealizowanych przez innych reżyserów, a i Dzień świra i Sanatorium pod Klepsydrą w sumie też są niezłe.